Spuntare

aparecer

Verbo regular en -are, gerundio spuntando, participio spuntato, auxiliar essere.

Se conjuga como scavare, migliorare, monitorare, acquistare, conservare, sciacquare

  • Avere o essere

    Aquí spuntare se conjuga con essere: il sole è spuntato. Con complemento directo lleva avere: ha spuntato la lista.

Lei, el usted, se conjuga como lui / lei: Lei parla.

Con essere, el participio concuerda con el sujeto: andato, andata, andati, andate.

Principiante absoluto

Lo justo para hablar del presente, de tus planes y del pasado.

  1. Presente

    Lo que pasa ahora, los hábitos, las verdades generales y los planes: domani parto.

    1. io spunto
    2. tu spunti
    3. lui / lei spunta
    4. noi spuntiamo
    5. voi spuntate
    6. loro spuntano
  2. Passato prossimo

    El pasado de todos los días para una acción terminada: avere o essere más participio.

    1. io sono spuntato / spuntata
    2. tu sei spuntato / spuntata
    3. lui è spuntato
    4. lei è spuntata
    5. noi siamo spuntati / spuntate
    6. voi siete spuntati / spuntate
    7. loro sono spuntati / spuntate
  3. Imperfetto

    Hábitos, descripciones y lo que estaba pasando.

    1. io spuntavo
    2. tu spuntavi
    3. lui / lei spuntava
    4. noi spuntavamo
    5. voi spuntavate
    6. loro spuntavano
PrincipianteEl futuro, las peticiones corteses, las instrucciones, lo que está pasando y el pasado anterior al pasado.Futuro semplice · Condizionale presente · Imperativo · Imperativo negativo · Presente progressivo · Imperfetto progressivo · Trapassato prossimoMostrar también los 7 tiempos del nivel Principiante
  1. Futuro semplice

    Lo que va a pasar, y una suposición sobre el presente: sarà vero.

    1. io spunterò
    2. tu spunterai
    3. lui / lei spunterà
    4. noi spunteremo
    5. voi spunterete
    6. loro spunteranno
  2. Condizionale presente

    Peticiones corteses, deseos e hipótesis: el condicional.

    1. io spunterei
    2. tu spunteresti
    3. lui / lei spunterebbe
    4. noi spunteremmo
    5. voi spuntereste
    6. loro spunterebbero
  3. Imperativo

    Órdenes y consejos; Lei es la forma de usted. El sujeto entre paréntesis no se dice.

    1. (tu) spunta
    2. (Lei) spunti
    3. (noi) spuntiamo
    4. (voi) spuntate
  4. Imperativo negativo

    Decirle a alguien que no haga algo: non más infinitivo para tu.

    1. (tu) non spuntare
    2. (Lei) non spunti
    3. (noi) non spuntiamo
    4. (voi) non spuntate
  5. Presente progressivo

    Lo que está pasando en este momento: stare más gerundio.

    1. io sto spuntando
    2. tu stai spuntando
    3. lui / lei sta spuntando
    4. noi stiamo spuntando
    5. voi state spuntando
    6. loro stanno spuntando
  6. Imperfetto progressivo

    Lo que estaba pasando en un momento del pasado: stavo más gerundio.

    1. io stavo spuntando
    2. tu stavi spuntando
    3. lui / lei stava spuntando
    4. noi stavamo spuntando
    5. voi stavate spuntando
    6. loro stavano spuntando
  7. Trapassato prossimo

    Una acción pasada terminada antes de otra.

    1. io ero spuntato / spuntata
    2. tu eri spuntato / spuntata
    3. lui era spuntato
    4. lei era spuntata
    5. noi eravamo spuntati / spuntate
    6. voi eravate spuntati / spuntate
    7. loro erano spuntati / spuntate
IntermedioEl subjuntivo de las opiniones, los deseos y las hipótesis, y lo que habría pasado.Congiuntivo presente · Congiuntivo passato · Congiuntivo imperfetto · Congiuntivo trapassato · Condizionale passato · Stare per + infinitoMostrar también los 6 tiempos del nivel Intermedio
  1. Congiuntivo presente

    Después de opiniones, deseos, dudas y sentimientos: penso che, spero che, benché.

    1. che io spunti
    2. che tu spunti
    3. che lui / lei spunti
    4. che noi spuntiamo
    5. che voi spuntiate
    6. che loro spuntino
  2. Congiuntivo passato

    El subjuntivo de una acción ya terminada: penso che sia partito.

    1. che io sia spuntato / spuntata
    2. che tu sia spuntato / spuntata
    3. che lui sia spuntato
    4. che lei sia spuntata
    5. che noi siamo spuntati / spuntate
    6. che voi siate spuntati / spuntate
    7. che loro siano spuntati / spuntate
  3. Congiuntivo imperfetto

    Hipótesis con se, deseos y el subjuntivo en el pasado: se potessi…

    1. che io spuntassi
    2. che tu spuntassi
    3. che lui / lei spuntasse
    4. che noi spuntassimo
    5. che voi spuntaste
    6. che loro spuntassero
  4. Congiuntivo trapassato

    Arrepentimientos e hipótesis sobre el pasado: se l’avessi saputo…

    1. che io fossi spuntato / spuntata
    2. che tu fossi spuntato / spuntata
    3. che lui fosse spuntato
    4. che lei fosse spuntata
    5. che noi fossimo spuntati / spuntate
    6. che voi foste spuntati / spuntate
    7. che loro fossero spuntati / spuntate
  5. Condizionale passato

    Lo que habría pasado, y el futuro visto desde el pasado: disse che sarebbe venuto.

    1. io sarei spuntato / spuntata
    2. tu saresti spuntato / spuntata
    3. lui sarebbe spuntato
    4. lei sarebbe spuntata
    5. noi saremmo spuntati / spuntate
    6. voi sareste spuntati / spuntate
    7. loro sarebbero spuntati / spuntate
  6. Stare per + infinito

    Algo que está a punto de pasar: sto per uscire, estoy a punto de salir.

    1. io sto per spuntare
    2. tu stai per spuntare
    3. lui / lei sta per spuntare
    4. noi stiamo per spuntare
    5. voi state per spuntare
    6. loro stanno per spuntare
AvanzadoEl futuro anteriore, y el passato remoto de los relatos y los libros.Futuro anteriore · Passato remoto · Trapassato remotoMostrar también los 3 tiempos del nivel Avanzado
  1. Futuro anteriore

    Una acción terminada antes de un momento futuro, o una suposición sobre el pasado: sarà già partito.

    1. io sarò spuntato / spuntata
    2. tu sarai spuntato / spuntata
    3. lui sarà spuntato
    4. lei sarà spuntata
    5. noi saremo spuntati / spuntate
    6. voi sarete spuntati / spuntate
    7. loro saranno spuntati / spuntate
  2. Passato remoto

    El pasado de los relatos, la historia y los libros. Común al hablar en el sur, raro en el norte.

    1. io spuntai
    2. tu spuntasti
    3. lui / lei spuntò
    4. noi spuntammo
    5. voi spuntaste
    6. loro spuntarono
  3. Trapassato remoto

    Literario: una acción justo antes de otra en passato remoto, después de quando o appena.

    1. io fui spuntato / spuntata
    2. tu fosti spuntato / spuntata
    3. lui fu spuntato
    4. lei fu spuntata
    5. noi fummo spuntati / spuntate
    6. voi foste spuntati / spuntate
    7. loro furono spuntati / spuntate